Espanha a vengut eth prumèr país en díder non ara guèrra d’Estats Units e Israèu en contra d’Iran, pr’amor qu’aguest atac ei injust, illegau e unilaterau. Contraven er orde internacionau basat en règles e quinsevolh mandat dera ONU. Ua guèrra que, coma tota guèrra, provòque patiment ena region e nefastes conseqüéncies economiques entath món. Pr’amor qu’eth motiu dera guèrra encara non ei clar, e jamès s’a centrat en democratizar un regim teocratic e injust, coma d’auti que n’i a ena region, mès aliadi aguesti d’Occident.
Eth president Pedro Sánchez a entestat ua oposicion digna e morau, seguida dempús pes païsi europèus, que ven qu’aguesta guèrra pòt afectar era sua economia de forma grèu. Espanha ei atau ath capdauant dera defensa dera patz e eth dret internacionau. Ath delà, eth govèrn centrau a premanit ua bateria de ueitanta mesures, avalorades en mès de 5.000 milions d’èuros, entà protegir as enterpreses e famílies deth país dauant des conseqüéncies d’aguesta guèrra. D’aguesta forma, Espanha se convertís en un des païsi dera UE damb er escut sociau mès fòrt e potent.
Per contra, era oposicion de PP e Vox seguís obsessionada damb hèr quèir ath govèrn deth president Sánchez, mentre hè seguidisme des politiques extrèmes de Trump e era dreta autoritària mondiau. Ua oposicion perduda, desorientada, sense projècte politic ne programa sociau ne economic.
Maugrat era dreta espanhòla, eth govèrn de coalicion progressista se prède en aufrir certeses, damb ua politica que garantís era autonomia energetica qu’amendrís es efèctes dera escalada de prètzi e protegís as famílies mès vulnerables. Pr’amor d’açò, aguest govèrn ei mès de besonh que jamès: a favor dera patz, dera proteccion sociau e d’ua prosperitat justa e compartida.
