Ciudad sin sueño (Ciutat sense sòn), ei ua pellicula que mos apròpe a ua realitat autant pròplèu coma desconeishuda a trauès d’un punt d’enguarda intim e prigondaments uman.
Era istòria vire ath torn de Toni, un adolescent gitan que viu ena Cañada Real, er assentament irregular mès gran d’Euròpa. Aguest, se trape enes entorns de Madrid, a on, entre nets sense electricitat, acompanhe ath sòn pair-sénher ath viatge qu’es demolicions menacen damb destruïr eth sòn larèr. Era pellicula bastís atau un relat sus era apertenença, era identitat e eth malaisit equilibri entre resistir e demorar o partir quan tot çò que coneishes ei en risc.
Dirigida per Guillermo Galoe, eth film siguec originauments un cuert que vedec era lum jós eth títol “Aunque es de noche” (Maugrat qu’ei de net). Aguest, manten eth compromís de representar aguesta realitat de laguens ençà, en tot compdar damb vesins reaus coma protagonistes e aluenhant visions estigmatizades entà aufrir un guardar leiau e pròplèu.
Aguest reconeishement s’a vist rebatut tanben en sòn pas pes Prèmis Goya 2026, a on Ciudad sin sueño obtenguec cinc nominacions e artenhec eth prèmi a Mielhor Actor Revelacion entà Antonio “Toni” Fernández Gabarre, en tot assolir-se coma ua des prepauses mès destacades deth cinèma recent.
Ua pellicula que parle des persones e ara comunautat, en tot rebrembar-mos era importància de guardar eth territòri deth punt d’enguarda de qui lo abite. Ciudad sin sueño hè a reflexionar ar espectador sus era dignitat, es arraïtz e eth besonh de bastir societats mès justes, coesionades e damb oportunitats entà toti, sense deishar ad arrés darrèr.
